Relatie opbouw tussen vrouwen en verloskundigen, de sleutel voor démedicalisering bevallingen

Australian study shows continuity of midwifery care reduces caesarean section rates during childbirth, increases satisfaction with birth for women and leads to better health outcomes for babies

Date: Thu, 26/07/2012

Spokesperson: Australian College of Midwives

An Australian first, and the world’s largest randomised controlled trial of ‘one to one’, or ‘caseload midwifery’, was published today in the British Journal of Obstetrics and Gynaecology.

The study was led by Associate Professor Helen McLachlan from the La Trobe University and undertaken at the Royal Women’s Hospital in Melbourne, with funding from the National Health and Medical Research Council.

2314 women were randomly assigned to receiving care from a primary ‘known midwife’ who provided pregnancy care, birth care and care following the birth, or to receiving standard care, involving different care providers through the childbearing experience.

Women who received ‘one to one’ midwifery care from a known midwife were significantly more likely to have a normal vaginal birth without medical intervention, go home sooner and to be more satisfied with their care.

Women who received ‘one to one’ midwifery care had 22% fewer caesarean births than women who had standard care, and there was also a 12% reduction in epidural anaesthetic use and a 21% reduction in episiotomy (surgical cut to the perineum).

No infant outcomes favoured standard care, with the babies of women receiving ‘one to one’ midwifery care being 37% less likely to be admitted to a special care or neonatal intensive care nursery for treatment. There was no difference in perinatal mortality.

This study will now be added to the impressive number of international studies (11 in all) published in the Cochrane Systematic Review on continuity of midwifery care, contributing to the highest level of scientific evidence about the benefits to women and babies of ‘one to one’ midwifery care.

Professor Sue Kruske, President of the Australian College of Midwives said, “Every childbearing woman in Australia must now be given the option of continuity of care from a known midwife.

Currently only around 5% of Australian women give birth under this ‘gold standard’ model of care. It appears the relationship of trust built between a midwife and woman is key to positive birth outcomes.”

“This relationship appears to build a woman’s trust and confidence before, during and after the birth, helping women have a more positive birth experience,” Associate Professor McLachlan and lead author of the study said.

It is hoped this study motivates policy makers to make important changes in the way they plan services for the delivery of care to childbearing women in the near future.

“If Australia is to reduce its high caesarean section rate then continuity of midwifery care must be the first urgent strategy in any health service reform,” said Professor Kruske

http://ahha.asn.au/news/australian-study-shows-continuity-midwifery-care-reduces-caesarean-section-rates-during?utm_source=e-healthcare+brief+%28Combined+List+-+Trial%29&utm_campaign=4fc5857ba7-AHHA_e_healthcare_brief_10_July&utm_medium=email

Happy after all?

De uitkomsten van de conferentie Human Rights in Childbirth op 31 mei en 1 juni jl. zijn uitermate hoopgevend voor het 'recht' doen aan vrouwen en kinderen en het kunnen creëren van betere condities voor normaal of spontaan bevallen in ons land. Zie de blogs http://verloskunde.slingeland.nl/blog/Algemeen/Congres%3A+human+rights+in+child+birth+%23Birthhr/28/260 en http://www.vroedvrouwenradicaal-rebekka.blogspot.nl/

   

Een solide basis. 

Buitenlandse prominenten en experts heb ik gevraagd wat zij van de 'mood' van de conferentie en de richting vinden; of we het zo gaan redden in NL? Ja, de goede weg, maar blijf alert en wees helder.

De vrouw centraal, geïntegreerde zorg, zorg die gecentreerd is rond vrouwen en doorlopend uitgaat van haar individuele behoeften en belangen zoals verwoord in de vroedvrouwentheorie. De zorg is individueel en het zorgsysteem voegt zich naar de behoeften en belangen van individuele vrouwen en vrouwengroepen met speciale behoeften. Geen één model fits all, kies voor het 'vroedvrouwen model van zorg'.

Enkele statements en verklaringen

• 'Dat de rechten van vrouwen tijdens zwangerschap en bevalling vanaf vandaag overal en altijd gerespecteerd worden'.
• 'Dat er naar vrouwen geluisterd wordt en aan vrouwen gevraagd wordt wat zij willen'.
• 'Dat alle vrouwen (in ons land) binnen de kaders van de WGBO optimaal geïnformeerd worden, de tijd krijgen om te kunnen overwegen en om zelf te beslissen'. 
• 'Dat vrouwen alle vrijheid hebben te kiezen voor de plaats van bevallen, er geen barrières worden opgeworpen voor die vrije keuze en ook geen verlosafdelingen gesloten worden uit overwegingen van efficientie'. 
• 'Dat de VIL Verloskundige Indicatielijst genuanceerd en gewogen gebruikt wordt als leidraad'.
• 'Dat evidence bij de risico selectie slechts één factor is en de sociale context en de eigen overwegingen van de vrouw na diepgaand 'open' bespreken' bepalend zijn en de vrouw uiteindelijk bepaald'.
• 'Dat de keuzes van vrouwen gerespecteerd worden en er altijd aan de zorgplicht voldaan moet worden'.

If we want to incorporate human rights in childbirth systems to achieve the MDG’s (Millenium Development Goals) then we must change the biomedical model and replace it with a Human Ecology Model.

What a Human Ecology Model is, is open for discussion and needs to be co-created. We give here some ingredients for this model.

•  Simulate the development of guidelines that take into account Human Rights, Women’s Physiology and Women’s Needs. Women’s needs can be cultural, social, emotional, psychological, familial and kinship among others.
•  Change expert oriented models towards models where women can support and learn from each other. Peer to peer learning is a strong method for change.
• The core is that we need to work with and in communities and groups. Example of this are the Centering Health Programmes that are currently running in the US and Netherlands. A radical shift from the Risk Approach to Saluto Genesis and Social Determinants for Health.
• Empower traditional midwives, doula’s* and university midwives that they not only feel empowered but also carry out their strength towards other players in the child birth system. Give midwives and doula’s* a stronger position.
• Regarding the concept Robbie Davis-Floyd presented at the Human Rights in Childbirth Conference and where Anna Verwaal and myself are working on we believe that “The rise of the post-modern midwife can merge from collaboration between the pre-modern midwife, doula* and the university midwife”. *Doula’s were not spoken about in the group but I felt that as an omission that is why I added it.
• And last but not least. The Human Ecology Model is grounded in believe that Women are capable of making their own decisions.

Baas in eigen buik. Gastcolumn Stefan Kleintjes

'Ik mocht niet thuis bevallen'.
'Ik moest ingeleid worden.' 
'Ik mocht in bad van mijn verloskundige, maar voor het persen moest ik wel uit het bad.' 

Allemaal opmerkingen die ik sinds jaar en dag hoor van pas bevallen vriendinnen. Maar ook mijn moeder weet nog precies te vertellen wat ze ruim zoveel jaar geleden bij mijn geboorte mocht en moest. Het mogen en moeten wordt als vanzelfsprekend in de mond genomen. Is dat wel zo normaal? Bepaalt iemand anders wanneer en hoe jouw laatste loodjes van de zwangerschap eindigen?
Let op! Je bent een volwassen vrouw. Als je geen wandelende broedmachine bent, word je in staat geacht om je eigen beslissingen te nemen. Zo mag je zelf weten of je wel of niet een preventief medisch onderzoek ondergaat of dat je wel of niet de geadviseerde medicijnkuur neemt. Je bepaalt helemaal zelf of je op je buik of rug ligt en ook of je wel of niet in bad gaat en wanneer je er weer uitkomt. En ook jij bepaalt wie er aan je buik mag zitten of wie er, zij het voor het genot, zij het voor onderzoek, in of aan je intieme delen van jouw lijf zit. 
Maar groeit er een nakomeling in jouw baarmoeder, dan is plotseling alles anders. Nou ja, niet meteen.

Tot de zwangerschapsduur van 24 weken ben jij, als zwangere vrouw, baas in eigen buik. Daar hebben de dolle Mina's in de jaren zeventig hard voor gestreden. Is de 24-wekengrens voorbij, dan begint het paternalisme. Jij, als aanstaande moeder, wordt blijkbaar als leek beschouwd als het gaat om jouw zwangerschap, jouw bevalling en jouw ongeboren kind. Dat jij je nakomeling 24 uur per dag bij je draagt, ettelijke keren per dag voelt trappelen en hikken en dat jij vanaf het prille begin onlosmakelijk met je kind verbonden bent en altijd zult zijn, wordt kordaat terzijde geschoven.

De buitenwereld neemt de macht over en degradeert jou, als aanstaande moeder, tot slechts een omhulsel van je ongeboren kind. De wittejassenmaffia doet dit met een hoop mooie woorden af: 'U wilt toch ook het beste voor uw kind?' of 'U wilt toch ook een gezonde baby?' Familie ondersteunt deze woorden door duidelijk te laten blijken dat je pas een goede moeder zult zijn als je jezelf ondergeschikt maakt aan de medische experts. Alsof jezelf onderwerpen aan een witte jas gegarandeerd de beste uitkomst van de zwangerschap geeft.

Je wordt als omhulsel erg eigenwijs gevonden als je een behandeladvies in de wind wilt slaan. Stel nu dat je niet ingeleid wilt worden op de door de medisch expert aangewezen uiterste houdbaarheidsdatum van je zwangerschap. Of dat je niet een voorgestelde keizersnede wilt ondergaan maar een vaginale (stuit)bevalling af wilt wachten? Wat voor keuze heb je dan nog? De witte jas in het ziekenhuis biedt je dan: donderpreken, misleiding en in sommige gevallen zelfs een melding bij het AMK. Bijna alle verloskundigen laten je in de kou staan. Maar mogen deze dingen zomaar? Hoe zit het met jouw rechten? 
Jouw rechten als vrouw? Jouw rechten als mens?

In december 2010 is er een uitspraak geweest van het Europese Hof van de Rechten voor de Mens. Anna uit Hongarije wilde graag thuis bevallen, maar onduidelijkheden in de Hongaarse situatie beletten Anna om thuis te baren. Het Hof deed toen de volgende uitspraak: 'The right concerning the decision to become a parent includes the right of choosing the circumstances of becoming a parent.' Deze uitspraak is gebaseerd op een onvervreemdbaar mensenrecht, namelijk het recht op eerbiediging van privé- , familie- en gezinsleven.

Laten we net als de dolle Mina's jaren geleden deden: strijden. Samen sterk om altijd Baas in Eigen Buik te zijn!

Deze column 'Baas in eigen buik' is met toestemming overgenomen van Kenniscentrum Borstvoeding

http://www.borstvoeding.com/columns/buik.html

Nieuw in de Appstore:BVcomApp - Webbrowsing & Leesgemak voor € 0,79

http://www.borstvoeding.com/app/bvcom.html

Tijdens de aankomende conferentie Human Rights in Childbirth worden bovengenoemde misstanden besproken. Op deze conferentie zullen naast professionals juist ook moeders hun stem laten horen. 

Revolutie

Het zal een revolutie zijn wanneer we niet alleen maar zeggen dat moeders belangrijk zijn. Het zal een revolutie zijn wanneer we allemaal eindelijk beginnen het moederschap en het zorgen voor kinderen te behandelen alsof het écht het allerbelangrijkste is!


Noami Wolf. Valse Verwachting pag. 289.

Autonomie

     Te veel vrouwen die zwanger zijn en gaan bevallen, krijgen onvoldoende de kans om zelf na te denken en zelf overwogen keuzes te maken over de zaken die henzelf en hun nog ongeboren kind aangaan. Denk aan de keuze voor de thuisbevalling en niet bestookt willen worden met risico praatjes tijdens de zwangerschap. Denk ook aan niet gestoord willen worden, je eigen gang kunnen gaan, vrij rondlopen en eigen intuïtie volgen tijdens de bevalling.

     Er wordt heel veel onnodig betutteld met adviezen en te veel met sturende aanwijzingen (protocollen) gewerkt tijdens de begeleiding van normale zwangerschappen en bevallingen.

     Gedrag van individuele vrouwen is niet te lezen in een statistiek en kan ook niet gestuurd worden via een protocol. Vrouwen zijn geen cijfertjes en hun gedrag is ook niet te vatten in regels. Vrouwen zijn stuk voor stuk unieke mensen van vlees en bloed. Ze lopen rond en hebben een hoofd, daarmee denken ze allemaal zelf na. Laat vrouwen het vooral zelf bepalen ....

Happy Nederland

Nederland, land van vrijheid en blijheid.  


In heel Nederland kun je thuis bevallen met een eigen verloskundige of huisarts, als je zo slim bent, goed om je heen te kijken en navraagt over wie, wat doet en tegen welke prijs.

Ja, we betalen voor verloskundige zorg, ziektekosten verzekering en het kost extra geld, om een eigen verloskundige bij de bevalling te hebben, omdat die service nog niet in het basispakket zit. Er zijn verloskundigen die dat type persoonlijke service wel geven zonder extra betaling. Deze nobele dames hebben daarvoor weloverwogen ethische redenen.


Verder is er in de eigen leefomgeving in Nederland een ziekenhuis dat 24/7 uur specialistische verloskundige service biedt als dat nodig is. De filosofie hierachter is 'extra zorg waar nodig, adequaat en dicht bij huis'.


Voor een optimale beval structuur met thuisbevallingen heb je, betrouwbare specialistische verloskundige back-up service van ziekenhuizen nodig. Heel vaak is die back-up service overigens niet nodig, de verloskundigen en huisartsen zijn bekwaam, hebben de tijd en ze kennen de vrouwen, dat helpt vrouwen om gewoon thuis en in alle rust te kunnen bevallen.


Praktisch als wij Nederlanders zijn hebben we de service en de betaling daarvoor, zeer lang geleden goed geregeld. We zijn één van de weinige landen in de wereld die hier meer dan honderd jaar ervaring mee hebben. Maar binnenkort niet meer. Ziekenhuizen gaan zorg concentreren en sluiten de verlos afdelingen die weinig of geen profit opleveren. Weg back-up service, zoek het maar uit.....


Bevallen is zeker niet zo gevaarlijk als wel wordt voorgesteld in de media en gezegd wordt door mensen die geen reeks van meer dan 250 thuisbevallingen hebben begeleid. Maar back-up service heb je wel bij nodig!

Er is al jaren een campagne aan de gang om thuisbevallen in Nederland te ontmoedigen. Niet omdat de thuisbevalling onveilig of onverantwoord is, maar voor de Euro's die de ingrepen bij bevallingen voor de specialisten en/of voor de ziekenhuizen opleveren. Aan back-up service alleen wordt niet verdient.


Hoe meer gezonde vrouwen na een ongecompliceerde zwangerschap in een ziekenhuis bevallen, hoe meer ingrepen er plaats vinden, weten we uit onderzoek.


Uit eigen ervaring weet ik van de 24 uurs bevallingen dat je met de betrokken vrouwen meegezogen wordt met de medische kijk op bevallen in de ziekenhuizen. Er wordt op je gelet en je wordt daardoor, veronderstel ik, actiever (meer interventies) dan bij thuisbevallingen. Het effect ervan is cumulatief, de ene interventie roept de volgende op en kan eindigen in de noodzaak specialistische hulp in te roepen.


Uit de ziekenhuis cultuur komt verder veel bangmakerij over beval risico's voort. Het verkeerde perspectief over gewoon bevallen is daar de grootste oorzaak van. Optimaal is de omgeving niet, vrouwen worden afhankelijk gemaakt en in bed gelegd en dat werkt averechts en verstoort soepel verloop van een normale bevalling.


Dus aan de slag dan maar en niet meer overdrijven over die risico's. Vrouwen die de zwangerschap gewoon doorkomen kunnen thuis bevallen en dat is feest.


De specialisten en ziekenhuizen die hun zorgplicht en maatschappelijke verantwoording ontlopen door de verlos afdelingen te sluiten moeten we 'NU' teruggeroepen. Zij dienen betrouwbare specialistische verloskundige back-up service te bieden. Waarvoor zijn ze er anders?


Het gaat om vertrouwen, vrouwen zullen de zwangerschap, bevalling en het moederschap in vol vertrouwen moeten beleven en ervaren en het proces zien als een normale, 'bijzondere' levens gebeurtenis. Zij moeten net als hun moeders overtuigd zijn van het eigen vermogen een kind zelf te baren.

 Vrijheid, blijheid en authentiek kunnen zijn, zelf kiezen en zelf regelen? Typisch Nederlands of een universeel mensen recht?



Http://petities.Nl/petitie/afdeling-acute-verloskunde-meppel-moet-blijven

http://petities.Nl/petitie/recht-op-autonome-keuze-voor-zwangeren

 Herbevestig a.u.b. je ondertekening van de beide petities via de mails die je erna ontvangt.

Gouden Ooievaar

Verloskundige Rebekka Visser wint Gouden Ooievaar

Jaarlijks reikt vrouwenblad Libelle een medische award uit aan een persoon met speciale verdiensten in de zorg. In de herfst van 2011 zocht Libelle de beste verloskundige van Nederland. Lezeressen konden hun stem uitbrengen op drie geselecteerde kandidaten. Winnares met 60% van de stemmen werd Rebekka Visser (42), vroedvrouw van praktijk Springtij te Usquert in Noord-Groningen.

Rebekka, genomineerd in de categorie “vooruitstrevende samenwerking met gynaecologen”, onderscheidt zich door haar bijzondere inzet voor meer autonomie en inspraak door vrouwen bij hun bevalling. Haar motto: “Vrouwen moeten zelf de regie kunnen houden”

“Baren kun je prima zelf” staat er op de website van haar praktijk Springtij te lezen. Het tekent haar visie op bevallen. Voor Rebekka is een vrouw die gaat bevallen een actieve partij. Haar technische kennis en kunde stelt zij bescheiden in dienst van de natuurlijke deskundigheid van haar cliënt. Om goed te kunnen bevallen, moet een vrouw gebruik kunnen maken van haar eigen mogelijkheden en zelf de regie voeren. Rebekka ziet het als haar taak vrouwen daarin te steunen. Daarom begeleidt zij een beperkt aantal cliënten intensief en gaat zij bij overdracht naar de tweede lijn altijd mee naar het ziekenhuis. Op die manier ziet zij er op toe dat de wensen van haar cliënt ook in een omgeving met stricte protocollen gehoord en gerespecteerd worden. Zij wil graag meer inspraak aan het ziekenhuisbed en bespreekt dit onderwerp regelmatig met gynaecolgen. “Want een betere samenwerking met de zwangere zelf vergroot de kans op een goede bevallingservaring, óók als er complicaties zijn.”

Rebekka Visser brengt haar vooruitstrevende visie niet alleen onder de aandacht in haar werk als verloskundige maar ook in diverse neven-activiteiten. Op haar blog 'vroedvrouw en radicaal' breekt zij een lans voor de zelfredzaamheid van vrouwen bij hun bevalling en stelt kritische vragen over de werkwijze van verloskundigen en gynaecologen. In december 2010 initiëerde zij de petitie “Recht op autonome keuze voor zwangeren” gericht aan minister Schippers van Volksgezondheid. Hiermee wil zij het zelfbeschikkingsrecht opeisen voor zwangere vrouwen ten aanzien van de omstandigheden waaronder zij bevallen. Tevens vervult zij een prominente rol binnen de Geboortebeweging die begin 2011 werd opgericht en is uitgegroeid tot een breed platform van verloskundigen, doula's, moeders en andere geïnteresseerden die zich willen inzetten voor het behoud van de natuurlijke bevalling.

In een reactie vanuit haar praktijk Springtij in Usquert zegt Rebekka: “Ik had nooit verwacht dat ik hiervoor in aanmerking zou komen, zowel de nominatie als de prijs verrasten mij enorm! Ik vind het fantastisch om te merken dat iets waar ik me hard voor maak kennelijk zo leeft onder de mensen die hebben gestemd. Een bevalling kun je maar één keer doen. Ik hoop dat meer vrouwen zich durven uit te spreken bij de verloskundige en de gynaecoloog, zodat ze tevreden op hun bevalling kunnen terugkijken.”

http://www.vroedvrouwenradicaal-rebekka.blogspot.com/

http://www.springtij.com/welkom.html

November 2011